Prepared by Richard Newhauser, January 11, 1995 <P>
<H4>Tractatus II:  De gula</H4>
<UL>
<LI>Pars I.   De ordine dicendorum in hoc tractatu, et de
quattuordecim, que valere possunt ad detestationem vitii gule.
<UL>
<LI>1.  Natura dissuadet nobis illud.
<LI>2.  Vitium istud est requies demonum.
<LI>3.  De triplici iniuria, que fit proximo ex vitio gule.
<UL>
<LI>i. Proximi corruptio.
<LI>ii. Quod unus gulosus expendit in piscibus.
<LI>iii. Convitia et verbera, que ebrii et variis repleti
ferculis solent inferre vicinis suis.
</UL>
<LI>4.  De multiplici contumelia, que sequitur ex vitio gule.
<UL>
<LI>i. Vitium istud vilissimam creaturam deificat, ventrem
scilicet.
<LI>ii. De templo Spiritus Sancti coquinam facit.
<LI>iii. Animam, que imago est beate trinitatis, multum deturpat
obscurando eam.
<LI>iv. Hoc vitium multum elongat a Deo.
<LI>v. Vitium hoc Dei oblivionem inducit.
<LI>vi. Deum blasphemat.
<LI>vii. Hoc vitium contemnit Deum, et quicquid Deus habet.
</UL>
<LI>5.  Vitium istud inquinat membrum illud, in quo magis
indecens est immunditia, quam in alio membro.
<LI>6.  Prima prohibitio, quam Deus dedit, data fuit contra
vitium istud.
<LI>7.  Vitium istud laqueus est in via, per quam necesse est nos
ire, et ideo magis timendum est nobis.
<LI>8.  Totiens in Evangelio exprimitur tormentum huic vitio
reddendum.
<LI>9.  Mala, que in Scriptura leguntur provenisse ex hoc vitio,
et que quotidie eveniunt his, qui hoc vitio laborant.
<UL>
<LI>i. Mala, que in Sacra Scriptura reperiuntur evenisse
occasione gule.
<LI>ii. De multiplici malo quotidie corpori et anime ex vitio
gule proveniente.
<UL>
<LI>1. Mala, que eveniunt spiritui.
<UL>
<LI>i. Gravamen spiritus.
<LI>ii. Loquacitas.
<LI>iii. Lascivia.
<LI>iv. De innumeris vitiis provenientibus ex hoc vitio,
scilicet immisericordia etcetera.
<LI>v. Vitium gule reddit hominem stultum, immo insanum, et ad
ultimum reddit eum quasi porcum.
<LI>vi. Preter ista mala, que spiritualia videntur esse,
sequuntur multa alia mala ex vitio gule.
</UL>
<LI>2. Corporis infirmitas, nec una tantum, sed plures et
quandoque mors.
</UL>
</UL>
<LI>10. Vitium gule est una de gravioribus infirmitatibus.
<LI>11. Ille, qui hoc vitio capitur, a diabolo valde periculose
capitur.
<LI>12. Ille, qui hoc vitio a diabolo tenetur, valde firmiter
tenetur.
<LI>13. De gravi servitute, qua laborat gulosus, que in sex    
attenditur.
<UL>
<LI>i. Ipse est servus eius, qui naturaliter debet servire ei,
scilicet corporis sui.
<LI>ii. Talis omnium illorum servus est, quibus indiget corpus.
<LI>iii. Talem oportet servire cuidam domine, scilicet gule, cui
nullus potest servire ad suam voluntatem.
<LI>iv. Ipse vili labori intendit, quia impletioni loci immundi,
scilicet ventris.
<LI>v. Vanus et quasi inutilis est labor eius.
<LI>vi. Domina gula totum laborem hominis requirit.
</UL>
<LI>14. Commendatio sui contrarii, scilicet commendatio
temperantie vel ieiunii.
</UL>
<LI>Pars II.  De speciebus huius vitii.
<UL>
<LI>1. De comessatione et ebrietate.  Sed ad detestationem
ebrietatis, que semper vitiosior est, aliqua addemus.
<UL>
<LI>i. Ebrietas proditiose agit.
<LI>ii. Multiplex maledictio, quam Deus ebriis facit.
<LI>iii. Omnia bona dissipat in homine.
<LI>iv. Hoc, quod dicit Augustinus super illud Genesis xliiii.
<LI>v. Quod Gregorius de illo dicit.
</UL>
<LI>2. De quinque speciebus, quas distinguit Gregorius super
Genesi xxv.
<UL>
<LI>i. Cum quis horam comedendi prevenit.
<LI>ii. Quando aliquis nimis delicata vult habere.
<UL>
<LI>1. Triplici ratione ostenditur, quare homo non debeat
querere delicata.
</UL>
<LI>iii. Quando quis nimis sumit.
<LI>iv. Studiositas.
<LI>v. Cum quis nimis avide vel ardenter sumit cibum.
</UL>
<LI>3. De aliis quattuor speciebus.
</UL>

<LI>Pars III: De quattuor satellitibus, quibus utitur vitium
gule.

<LI>Pars IV:  Octo remedia contra vitium gule.
<UL>
<LI>1. Sermo divinus.
<LI>2. Moderata occupatio.
<LI>3. Elongatio ab his, que dant occasionem excedendi in cibo
vel potu, sicut est delectabilitas vel varietas vel nimietas
ciborum.
<LI>4. Frequenter considerare, qualis post mortem caro sit
futura.
<LI>5. Eterne cene meditatio, ad quam invitati sumus.
<LI>6. Consideratio malorum, que excessum cibi et potus
sequuntur.
<LI>7. Consideratio penurie Christi, et in se et in membris suis.
<LI>8. Dei gratia.
</UL>
</UL>